Kırık Bir Mevsim Döngüsüdür Sevda

Kıvılcımları içerken bakışlarının mor çiçekli bardağı

Ben yasak bir sevdanın ırmak boylarında seni ararım

Yüzün iliklerimi çözer, ah alevin parmaklarımı büzer

Bir aşkın terkisinde yürür sana, yürür gölgene yangınlar.

Çıkar göğsündeki kırık utançları, özlemin resmini at denizlere

Dolu savaklar biriktirdim adına, bir öpüşle atılsana kollarıma

İksirli bir ömrün gül bahçelerini gezelim, dayanak ol gönlüme

Kırık yüreğinin saraylarında bir ömür yaşamak azdır varlığına.

Sevda koydum adını, en onulmaz dertlere sürsen de şikâyet etmem

En ulaşılmaz yollara sürsen de pes etmeyeceğim gül yürekli sevdam

Ruhunun kelepçeleriyle bağla her şafakta ellerimi, asla çöz demem

Onurlu içlenişlerin miadıyla karşıla beni, seni sardıkça anlamlı yaşam.

Yüreğim aşkı arıyor, el yordamıyla sokul tenimin kıraç mezrasına

Her yara kaşıdıkça kanar, öptükçe azsın yaralarım su ol yangınıma

Kırık bir mevsim döngüsüdür sevda, sarmaşık gibi ağ asmalarıma

Adın özlem olsun, güneş kadar uzak olsan da sokulurum ışınlarına.

Kaçak bir düşünüşün zulasına sardım seni, müptela sırlar cebimde

Kor ateşlere salar bakışların beni, geleceksin diye aşinayım düşlere

Serseri rüzgârım ol tenimde, dokunuşlarınla götür istersen kıyamete

Ruhumun mecnun adımları sanadır, tuzakları geçip gelirim cennetine.

Sar gönlümün çocuk sevinçlerini, anadan doğma aşkla sarıl ruhuma

Sar göğsümün çoğul heveslerini, buzlar çözülmeden atıl ah kollarıma

Sar ömrümün çığlık mevsimlerini, ışık yıllarını geçerek uzan dudağıma

Sar/sana ölümlere hazır bedenimi, sokularak ömrümün en son baharına.