Kırık Ten

kuytu bir gecelik ve

matemine düşkün bir kadın

inanılmaz beyazlıkta ve içkili

son an'mış gibi savruluyor yıldızlara

koyu gözlerini süzüyor

köşenin en temiz pususunda, yalnız.

ellerinin altında bir mektup

boşlukta yüzer gibi okuyor geçmişi

ve şu an'ı.

mor bir mehtap ve

sevgisine düşkün bir kadın

kalabalıkta irdeliyor zamanı

mayhoş ağzını geveliyor

ekşi ve müthiş susuyor

kimseyi dilemeden ve bitap

incecik ve tiz duyuyor,

tek bir kelimeyi.

kör bir ses ve

dalgınlığına düşkün bir kadın

kırmızı saçlarını tarıyor tırnaklarıyla

her kim varsa, aslında yok onun için.

göz kapağını deviriyor.

akşamın gecesine ağan bir iz gibi okuyor

boş bir satırı

ve bir şiiri.

ucuz bir mevzu ve

kaçışına düşkün bir kadın

uzun ve pis tırnakları avuçlarında.

ucunda bir is tüten

yarım yamalak bir cümleyi okuyor

ve olmayacak bir hayali,

ve hiç olmamışları.

yazgısına düşkün bir kadın

hissizleşen ve bitkin

ağır ve dikenli

sonsuz ve bitik bir kadın.

masadan kalkıyor

mektup ve küller masada,

düşler ve sesler

eskiler ve yeniler

keşkeler ve iyi kiler

çığlıklar ve kesikler.

yalnızlığına düşkün bir kadın,

geceyi kucaklayarak ölüyor.

masada yalnızca bir ten

ve bir can

kalıyor.

Ağustos//2016