Kırık Testi
Solgun, bir gün batımı
Ardından yorgun dağlar
Işıklar bir mermi gibi delerken bulutları
Ciğerimi
Koruma arzusuyla bedenimi
Kapadım gözlerimi
Atladım o falezden aşağıya
Uzanmak istedim göğün o sonsuzluğuna
Baş aşağı uzatırken elimi
Geçmek istedim bulutlar kentlerinden
Son katmanına varabilmek için atmosferin
Daldım soğuk sularına denizlerin
Yüzdüm kanatlarım koparcasına
Yine mi aynı rüya
Yine mi solundan girdim yatağa
Hayır dedim
Bu başka bir yolculuk kalbimden aklıma
Kendi içimde bir boşluk denizlerden bulutlara
Mercanların gizlendiği kuytulardan
Kartalların yuvalandığı dağlara
Bir ışık, bir ateş, bir rüzgar esintisi bu
Hissederim ama
Yakalayamam
Tutamam elimle, avucuma alamam
Anneme gösteremem yarasını
Süzülen bir kuşum bir başına dolanan
Nedir bu güçlü şey ki boynuma dolanan
Yediğim her lokmayı zehir eden
Mavi önlüğüm kokan rüyalarıma sızan
Nedir bu yılan ki bunca zaman benimle yaşayan
Korkularımı, acılarımı saran, sarmalayan
Kanımı donduran, nefesimi alan
Bana başka yol bırakmayan
Ellerimi uçurumlarda bırakan
Bildim
Ne bir kartal alır beni kanatlarına
Ne bir mercan yol gösterir bana
Kalbimden aklıma giden bu yolculukta
Yoruldum, oturdum bir su başına
Kırık bir testiye uzandım
Kanattı elimi ağladım acıyla
Ne ben vazgeçtim susamaktan
Ne akmaktan kanım damardan