Kırlangıç Kanadında Veda
Usul usul haberin olsun
Katran karası düşümde yoksun
Ben giyindikçe sen soyundun
Bak, şimdi üşüyorsun
Tutabilirsen tut hüzünlü yanımdan
Gerdanıma dizilsen de özlemem
Hasret gizliyken gecelerde
Aynalarda acı gülümsemem
Sıkı tut, düşüyorsun
Hiç göz kırpmadın yılları
Sökerken ilmek ilmek yelda da
Ve bir daha
İşlenmeyecek aynı elde sevda
Yolundu kanat, kırıldı kol
Yarım kaldı yollarda
Bak, geride kalıyorsun
Gel desem
Gül idim usul usul soldurdu zarın
Iradıkça kalbimden sevgin
Yandı harında ruhum
Çektim perdeyi gözlerime
El yordamıyla arıyorum
Söndü ışık, göremiyorsun
Gittiğin gün boyandın siyaha
Gül için figanda bülbülleri tanıdın
Yeldin sevdanın arkasından, tutamadın
Martıyla dost oldun
Koşma,
Bak savruluyorsun
Sürme çekeceğim meftun bakışıma
Sığdıracağım kederi sineme
İyi olacak yüreğimde ki derin yara
Ah be ciğerparem
Devam senden olmayacak
Nefes al, boğuluyorsun
Çek içine derin derin
Usul usul olsun haberin
Yazımı yel almış dilek ağacından
Yok edalı öpüşlerin dudaklarımda
Kör düğümdü aşk
Mahsun bir gülüş kaldı her defasında
Ve kırlangıç kanadında
Göç etmekte uzak diyarlara
Haberin olsun...