Kirli Şiir

aşk dilencisiydim

sevda yoksulu

kapına geldim

yol yorgunu

nice yollar gitsem de

kalmadı hiçbir yerde

bir çizgi kadar izim

bir tek yorgun gözlerimle

mavi şehre düştüğüm o gece

aşk aşk diye

sana seslenmiştim

üşümüş ellerinin

alevi yutan ayasından

ve yüreğinin

sol yanından

utanır gibi titreyen sesin

çıkmadı bir türlü

suskunluğun

dudaklarından karışıp gitti

kırmızı bir şarabın mantarıyla

çöp kutusuna

yalandan bir şiirin

sonuncu mısrasında

iteleye kakalaya

zorlaya zorlaya

seni seviyorum demiştin

develer tellal iken

artık pireler berber olsa ne

sen benim şiirimi kirlettin