Kırmızı

Kırmızıydı geceye düşen hayal

Dokunulmayacak kadar kutsaldı

Binlerce dua gibi kavururdu dudaklarımı nefesin

Avuçlarının içi gibi özenliydi huzur çizgilerim artık

Sonra odamda bir sis

Ve...

Uyandım.

Yine güneşin zifiri yüzü bana dönük sırıtıyor

Papatyalar alay eder gibi kocaman açmış

Kuşlar sesine inat ötüyor yine

Ve ben,

En son giderken kurduğun cümleye mahkum

Kelimelere inat...

Gözyaşlarıma sırlarımı saklıyorum.

Kalemimde ağlıyor her gece ben gibi

Satır başına düşüyor yokluğunu yine

Adının bütün suretlerine yüz sürüyor

Virgüllerde bile beni arıyor

Ben gibi..

/Giderken son cümlene sakladım sen-i/