Kırmızının Katili
serkeş gül dikenlerinden çekmişliğimden
günahını ellerime sardım
narin mevsim kırmızılarının
iğde kokusuna sırnaşığım ki sormayın
üstüm başım günah kokuyor
yanma korkusundan değil kokumu gizleyişim
cennet yakan bir busenin
intihar kokusu sızıyor damarlarımdan
bundandır kırmızıya meylim
ellerim duygusal bir katilin elleri
toprağını rengarenk çiçeklerle bezedim
uzak diyarlara davetkar hayallerimin
her gece
göze alınmışların bedelini ödüyorum
yusuf'un kuyusunda
zöhre yıldızına sorun
suyu suyuma karışırken günahlarımın
canözümden yastığıma varamayan yaşların
güncesini tutuyor nicedir tenim
tanrı katında hükmü belirsiz
bir kader isyankarıyım
doru atlara benzer sözlerim
gem tutmuyor sitemkar dizelerim
cüretkar şiirler dizdim
bir bir yıldızların yerine
yağmur tanelerini imgeledim
beyaz bulutlar içinde
ve günışığına gölge dokudum kalem ucuyla
kırmızısını saklamak için gökkuşağının
gündönümünden düşerken ilk yaz
susacağım
kırmızısından mutluluk tarifini alamadığım
gelincik yapraklarının
kararan uçlarına sorsunlar beni