Kış

Gökyüzü susar, kar konuşur,

Zaman yavaşlar beyazın içinde.

Sokak lambaları üşür geceleri,

Ay, soluk bir gülüş bırakır camlara.

Adımlar iz olur, sonra kaybolur,

Bir sessizlik çöker kalbimizin üstüne.

Sobada çıtırdayan anılar gibi

Isınır içimiz, dışarısı donarken.

Kış, biraz beklemektir aslında,

Bir fincan çayda avuçlarını ısıtmak.

Ve bilmek:

Bu soğuğun içinde bile

Bahar gizlice nefes alır.