Kışbaharında Mevsimim/serserisiyim

Çelişmiş mantık zekânın altına saklar kendini

Göz vardır sözden ağır görür gerçeği

Maviden dönen karanlık karalar geceyi

Kışbaharım'dan geçir mevsimini

Dudaklarım tanısın mahmurluğunda sesini

Zembereği boşaldı sabahlar durur

Seher vakti üstümü ört kırağıları durdur

Koynuna sarmala sıcağınla kavur

Yığılsın kalsın dizlerine saçlarımı okşaya dur

Nefis köreltmenin sınırını aşmayan kahvaltı sofraları kur

Hayat ince nerden koparsa ömür ucunda gezinirim

Başlangıcın ilklerinden döner son mısrada dizelerim

Sevdanın dört ana rengini seçer gözlerim

Minderimin altında küçük kilimler isterim

Kafiyem uymuyorsa gelir geçer giderim