Kışladan Mektuplar 26 (Karanfile Mektup7)

Sonbahar rüzgarı değdi gülüme

Ayrılık şarkısı düştü dilime

Sevdim de hasretlik geçti elime

Sevmedim gurbeti soldum karanfil

Dalından ayrılan yapraklar gibi

Kurudum çatladım topraklar gibi

Hastalanıp düşen kısraklar gibi

Görmeden gençliği öldüm karanfil

Yıllardır hasretim yüzün görmeye

Konup dalına güller dermeye

İncecik belini sarıp örmeye

Vallahi sonunda yıldım karanfil

Ben Mecnun muyum ki çölde gezeyim

Ferhat olamadım dağda tozayım

Karacoğlan mıyım destan yazayım

Sevdanın hasını bildim karanfil

Misafir edersen vardım kapına

Uzatmam elimi tek bir çöpüne

Yaktım kurşunları sıktım topuna

Dünyadan geçip de geldim karanfil

Şehzadeyim derim göre dersini

Karıştırma düzü ile tersini

Geçmişi yakarak alma hırsını

Sonunda belamı buldum karanfil