Kismetse Yarin Ölürüm

Ölümün resmi çiziliyor nefesimde

Titriyorum...

Oysa korkmazdım ölmekten

Sen giderken provasını da yapmıştım bir çok defa

Sen de görmüştün ağlamıştım

Ama korkmamıştım...

Ölümün resmi çiziliyor nefesimde

İzliyorum...

Azrail'in siyahı var her fırça darbesinde

Aralarda bir Hitit sarısı ilk aşktan kalan

Kenarında İstanbul mavisi...

Sonra bir esmer siyah fırçanın ucunda

Ve gülüşlerden kalmış titan beyazı

Unutmaya çalışmak gibi içe kazınan bir ihtişamla bakan

Biraz göz bebeği kahvesi...

Ölümün resmi çiziliyor nefesimde

Yaklaşıyorum...

Daha bir sıcak şimdi tuvalimin susuzluğu

Doyumsuzluk var darbelerde

Kumrala kazıyorum gidişleri

Renkler yetmiyor

Fırçalar da çoğalmış

Ve resim bitiyor...

Ölümün resmi çiziliyor nefesimde

Gidiyorum..

Tüm renklerimi size bırakıyorum

İzlerim miras tuvallerinize

Hiçbir beyazın örtemeyeceği bir siyahla geçiyorum hayatınızdan

Evet ağlıyorum

Ama korkmadan...

Tüm renklerimi size bırakıyorum

Azrail siyahı bir çukur girdiğim

Belki üşürüm...

İstanbul mavisini

Ve

Göz bebeği kahvesini de getirin yanıma

Kısmetse yarın ölürüm...