Kıyametin Fısıltısını İşittik

Yeryüzünün kulağına

Bir gün geleceğini fısıldadı

Fay hattını ulak salmış kıyamet

Avuçlarımıza yaslandı

Balık sırtı molozlar

Azrail’i

Enkazdan çıkardı felaketin elleri

Ömür kavağının boğazına tırmandı

Kılçıklı yetimlik

Gırtlağımıza takıldı

Soğukları çoğalan geceler

Damağımızda ölüm tadı

Şükür sığınaklarından taştı

Nefes alma tesellisi

Kuytuya sinmiş şehirlerde

Uzaklığın kapısından sızdı

Üşüyen iliklerimizi dağladı

Seksen beş milyon aydınlık yürek

Çiçekler güzel kokularını

Kökünden söküp yolladı

Necip milletimin fedakarlığı

Sürdü alnımıza secdeyi

Sevdiceğim memleketim

Bırak hüznün gövdesini uçurumuna

Gelmeyişini kucaklayalım

İnşallah sabırla

Güzel öğlenler ikindiler büyüteceğiz

Şafağın kasıklarında sancı

Güneş’in doğumu az uzağımızda