Kızgın

Meğer kızgınmışım ben

Elveda demeden giden babama

Tarih defterimi işgal eden Napolyon’a

Şiir yazdığım kadınlara

Anlamını bilmeden amin ettiğim dualara

Meğer kızgınmışım ben

Genç ölen yalnızlara

Çok daireli, az duygulu şehirlere

Hayat hileli bir zarmış meğer

İşte bu yüzden kızgınmışım

Tüm mevsimlere

Daha da ileri gidersem

Zamana

Evrene

Tüm bilinmezliğe

Meğer kızgınmışım ben

Devrimcileri rakı masasında ananlara

Mısraları şiirlerde metalaştıranlara

Yorgun demokrat nutuklara

Kıta Afrika’sını yeryüzünden çıkaranlara

Meğer kızgınmışım ben

Kokulara, renklere

Geç kaldım bu güzelliklere

Dünüm bugünümle barışık değil

Meğer kızgınmışım ben geçmişime

Meğer kızgınmışım ben

Sigara molasının ihlaline

Ve çizilen tüm sınırlara

Kralı yalnız bırakmayan ellere

Ve tutulan tüm alkışlara