Kızıl Çöl
Kızıl çöl kumlarından yürütüyordum develeri
Hepsi peşi peşine dizilmiş
Hayallerim gibi
Çöllerimden dedim
Çölü iyi bilir yüreğim
Gündüz güneşe bakar yüzü
Gece ayı taşır terkisi
Ruhu vahâ teni kum
Kurulu bir saati andırır
Şiir sarar tütün niyetine
Çölden sorar masalları
Yine çöle anlatır
Anlatıp yorulur
Yürek çadırında konaklar
Bin bir türlü hece
Kimi hüznü takar
Kimisi sırf neşe
Özlem çeker
Kum
Ay
Ve gece
Rüzgarı üfler
Islık sanır çöl bütün sesleri
Yıldızları söner gecenin
Gece
Bekler durur
Yarı uykulu yarı uyanık
Hayallerini arar ruhum
Vahâyı unutup
İz sürücüler çölde
Bir yaşam kalıntısı
Arar durur
Durup arar
Bir alev topu
Benliğimi sarar
Çölü beşik yapar umut
Sallar durur
Çölde sevmek
Suyu bulmak gibi
Ruhum
Kanar durur
Durup kanar
İç çeker kızıllık
Şiir üfler boyuna
Vahâ neymiş
Çöl
çeker kendine
Çekip durur