Kızıl Öfke

Pınar gibi akan gözlerimin derdi ne?

Tufan yağmuruna karışır damlalar.

Ulu bir heybet yeni bir diriliş mi ne?

Aydınlatmıyor artık boynu bükük lambalar

Senden her gelene âmin dedik te,

Şer bela üstüme üşüşür ve çunar.

Sevgin bir gölge gibi hep üstümde

Fikrimi zehreder, durmadan alıp satar.

Küçük ve en son bir isteğim var sende,

Gönlünden bir tel koparıp vermek.

En ince hislerin loş mahzeninde,

Kızıl bir kin, dopdolu bir öfke kusar.