Koçero
Korkma
dağ başına yürü
ben sensiz
hasretin koynunda kalırım
sen yokken varken
yaşarken
sana olan sevdam yollara kurulur
Koçero sevdası tuttu beni
sevdamın kaderi senin yolların
yolu yol eyledik
bahtın karalı günlerin
her geçen tarihin mavzerine yazılan
gel gülüşlerinle
gel bir görelim
duruşunda ne yazmalı
ne kokmalı dağlarıma güller açmalı
gel sende yüzün kaç karış
bilelim
gülelim
sensizliğine duralım
yokluğun acıyan gülüşüne
yürü
Koçero bu ellerde yabancı
kalk
bu kent
bu şehir
bu dağlar ferman yazdıran
bu dağlar seninle ç/ağlar
yine bu kent sensizliğine
düşlerimiz hayallerimiz gömülü
bir Koçero anılır
bir de dağların adı sen
birde ben çoşarım yollarına
Koçero yazgı
Koçero efsanedir yollar dağlar ferman dinlemez
hep yiğidi anlatır ç/aldığın türkülere
çağlar yürekli yiğitlerin sesiyle
her çalınan bir türküdür Koçero
bir yiğide vurgun yüreğimin suları
şimdi dağlar aman vermez sensizliğine
yokluğuna çağlar gözlerim seni
11*06*14