Kof
Ölüm
Karındaşım
Serpilmiş kof kemiğim
Fotoğraflara, caddelere
En çok da
Bir arabanın çarpma açısına
Azledilmiş ve bağışlanmış hayatıma
O değilse kalbime en son saklanır
Her toprak mezarım
Her insan acım
Sivri kalemlerle uslu kelimeler konuşuyorum
Fısıldıyorum devlet binalarına
Bu sahi volkandan gelişmiş dünya mı?
Bir yalan havzasında değerli gömüyüm
Şimdi sevişsek seninle
Bir ağaç soğukta dallarını uyandırır
Fazla sarılıyoruz sanki nefesimle
Kartalları ve atları eskiteli çok oldu
Îlkokul defterim, lacivert pardesüm
Anne menekşem, deliliğim, cümle duam
Ortadaki sahtekâr benim
çok mühim yaram
çok bilmiş eczası
çok atan kalbim
çok bakma bana
Tefrikalar halinde basılıyor yanlışlarım
Sevgi dediğin bir karlı görüntü
Kim sevmiş kim sevmemiş
Ayırt edemiyorum ruhuma iyi gelecek kışı"