Komşuluk

insanlar biraz uzak,yan yana kapıları

arada tuğlalarla örülü dar bir duvar

aynı apartmanda ama farklı yapıları

bir kapıda eğlence,diğerinde ölü var

komşusu aç,öbürü de beş öğün doyuyor

nerede ortak sıkıntı,kaygı ve paylaşım

biri açken diğeri nasıl da tok uyuyor

yoruyor bu muamma karışım

bir katta sessiz yasin,üst katta sesli müzik

duvarlarlarda gürültüsü hep yankılanır

madde tavan yapmış,ulvi değerleri ezik

oysa komşu komşunun külüne muhtaç kalır

aynı apartmana dolmuş farklıca kültürler

yazık ne ayıp,ne utanma,ne saygı kalmış

nerede o beraberlik,hoşça muhabbetler

buraya iki ayrı köyün hayatı sığmış