Konuşan Sessizlik

Bir akşamüstü ansızın gel,

Batıp gidenleri konuşalım.

Uzaklaşalım tüm kalabalıklardan

Yeşil olur, mavi olur

Bir yer bulalım.

Aheste aheste toplarken eteklerini

Güneşin son kızıllığı vursun yüzümüze

Rüzgârdan hafif bir melodi eşlik eder belki

Ânın sesine karışalım.

Muhtemelen önce susarız

Derin derin susarız.

Sessizlikten mana doğar,

Ben yüzünü şiir şiir okurum.

Ne devletler yıkılmıştır kaşlarının arasında

Gözlerin kaçıncı hakikate sel oldu

Hangi mezarda takılı kaldı ağıtların

Bel bağladıkların mı çizdi yüzündeki çizgileri

Neden mühürlü kaldı sımsıkı yumduğun dudakların

Nedir bu uzakların bizden alıp veremediği

Ne olur beni de kat eşsiz kervanına

Dalıp gittiğin o yerde buluşalım

Son defa,

Yitip gidenleri konuşalım.