Kör Kuyularda

Gönlümün figanına kondurduğun kuşlara

Kalbimin nikahında buldurduğun suçlara

Aranıp bulunmamış bastırdığın tuşlara

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın

Tekrar dönüp baksaydın virane durağına

Gönül verip taksaydın kalbinin kurağına

Bende biten anılar sensizlik çerağına

Seni kör kuyularda karanlıkta bıraktın

Çekme dedim elini sevgimin sırasından

Düşme dedim dillere elimin karasından

Sözler bensiz verilmiş bahane arasından

Günü kör kuyularda dakikasız bıraktın

Hani demiştin bana aşkımız teranede

Aklın karışmış tümden gülüşün viranede

Kadehler bensiz kalkar güzelim meyhanede

Bizi kör kuyularda merhametsiz bıraktın