Korkak Mısralar Aşka Tutsak

Tüm korkularım

Gidişinle tanıştığım bir ben.

Korkum,

Doğan güneş...

Evim yalnızlığın gölgesindeki

Bir gecekondu

Öylesine bir gölge ki

Işıktan yoksun,

Umuttan habersiz

Yosun kokulu ve rutubetli

Korkum,

Tüm insanlar...

Çok uzaklardayım her birinden

Ne sesleri gelir kulaklarıma

Ne de dedikoduları çınlatır kulaklarımı

Zamanın bile gelirken tıkandığı

Bir tepenin zirvesindeyim

Ne uçan kuş görür beni

Ne de topraktaki solucan

Korkum,

Çağlayan zaman...

Yelkovan ve akrebi

Yada

Bir kum saatinde

Düşen kum taneciklerini izlemeye

İhtiyacım yok artık.

Benim için,

Zaman çoktan yenilgisini aldı

O günden beri inancım kalmadı ona

Korkum,

Doğan bir güneşte

Gülebilmek umarsızca,

İnsanlara

Yeni bir umutla bakabilmek,

Yada

Zamanın ilacını kabullenebilmek

Yeni bir sevgiliyle öpüşürken.

Korktuğum,

Sensizliği yenmek

Bir anda yada zamanla hiç fark etmez...