Koşmak Hayal

gece bozması zaman

deri attı gençlik

bıyıklar fora

gevşek umutlu dümendendi

alabora

dalga her zaman oradaydı

baş yaşa boğuldu

kaşta gözde tarumar

aşk bende

güvertenin su alması

aşk bende

yanık ekmek köşesi

cilalı gece çağı zaman

ışıklar yattı suya

perdeler yalnızlık zarı

ağlattın çocuk

düşlerin çıkmadı düşmelerden

gelme

sen kal orda

ben yatıyorum

dizindeki kabuğa

dikiz aynası kırık

öfkenin

ardında merhamet

beklemek ne zor savaş

kozalığını

kanatlı kırk ayak

üç günlük ömürde

taşıdım onca yükü

pirim Yunus

açtığın kanat

yetişemedim ona

uçmak değil ki derdim

sürünmeyim bana yeter