Köstebek (2)

Anladım,

Ben kör bir köstebeğim.

Burun deliklerimle yol aldım.

Kaç sene,

________kazdım en derinden yeri,

Kokladım toprağı bendi.

Saf ve temiz,

Can korkuyordu toprak.

Karanlık içinde yol aradım.

İç güdülerimle yuvarlandım.

Uçurumlara öykündüm,

Atıldım kollarına.

Vicdanım dur dediği halde,

En derin akılsızlığın

Tünellerinde,

Yüzüstü süründüm,

Senelerce.

Gönül, kızgın volkanlar

içinde eridi.

Sönsün diye,

Temiz ahlak ile

Tüm kalbimi yıkadım,

Ne kadar kir varsa,

Kibir, gurur, yalan, kötülük attım.

O an anladım.

Ben, kendi yolunu bulamayan bir köstebeğim,

Onca yıl kör karanlık tüneller eşeledim.

Beni temizleyen sözleri bilmedim.

Gece ve gündüz yoktu,

Karanlık

_______karanlık üstüne

Sağnak

_____sağnak yağdı...

Artık çıktım bu delilikten.

Boş vadilerde sarhoş gezen şair değilim

Sözüm pak, özüm pak

Alnım açık,

En güzel sözler dilimde

Haydi tut gönlümden,

Bir gün daha bitmeden.

(Mart 2010)