Köyümün Ekmeğinin Kokusu

vardiyaların gecesini tutuyorum

bu hafta geçemedim pazardan

marul, ıspanak, soğan

kokusu dolu ardiyeyi özlemişim..

betonu kırık bir zemin

üzerinde koşuşturan karıncalar

bir çocuktum ben, bende çocuktum

ve bende izlerdim...

betonların çürük konusu sinmiş dibime

bir kuzinenin yan odasında uyurken

patates mi közlerdim

dedem ninem yanyana, babamı özlerim...

geceleri korkardım

gecenin dibine bakmaktan

sanki gecenin dibine ben düşeceğim

evet evet, bir gün mutlaka düşeceğim...

hesabın yok mu dediler bana

hesabın kitabın... muhaseben peki?

ticaretten hiç anlamadım ki

neşeyle düşerdim atlıkarıncalardan

odamın duvarında, yok yok o üst köşesinde

bir üçgen prizmaydı perdesi ve tülü

korkardım güya, çok korkardım

ama olmasaydı, üzülürdüm... buna eminim..

mavi bir boncuk vardı, mavi buhranları kıvrım kıvrım

dedemin tespihinde... yoksa bir cami miydi?

başına bir düğmük dağlı, ucu siyah

gözyaşlarımda parlayan kadifeden bir imame...

ah bir varmış, bir varmış...

az gittim uz gittim bu gece...

daha gidecek yolum varsa eğer

büker bende boynumu, giderim...

09.03.2012