Küçük Kırmızı Balık

Kırmızı küçük bir balıktı o

Kırılgandı

Dokunsam sanki

Koparsı kanatları

Kırgın bir muhabbet kuşuydu o

Kalbi öyle hızlı atarsı

Çünkü korkardı

Sevilmemişti yüreği

Ağlardı

Ağlarında kaderin

On yedi kurşun yemişti

On yedi yara derin

Kendine söz vermişti

Beyazı olacaktı O'nu sevenin

Ay kırıldı defalarca göğünde

Ama o ayların annesiydi

Kırılsa da merhemi kendisiydi

Yağmur gibi merhametle sevdi yine

Mangal gibi yüreğiyle

Candı o cana can katandı

Uzattım elimi tuttu

Öyle yakın öyle içten

Öyle güzel bakıyordu ki

Zaman durdu

An oydu

Şiirdi dili

Yüzü umuttu

Ay yeniden doğdu O'nun sinesinden

Güneş gözlerinden

Ve merhamet

Merhamet ellerinden

Küçük kırmızı bir balık o

Ama korkutmaz O'nu hiç bir yük

Çünkü sevgisi denizden

Yüreği okyanustan büyük

Koca bir mercan adası olmak istedim

Girsin sineme saklansın dedim

Ah o kahrolası dilim

Ah kıskanç kalbim

Dikenleri battı yosunlarımın

Canını nasıl da yaktım

Küçük kırmızı balık

İnan ki ben ilaçtım

Yüreğini bilmezmiş gibi

Bir yara da ben açtım

Beni affet

Akvaryumda değil oktanusta mutlusun

Seni okyanusta sevdim

Ne olur sen de sevmeye devam et