Küçük Pencere

Küçük bir pencereden izliyorum gökyüzünü

Yanımda boş bir sandalye

Elimde buruşuk bir sigara...

Maviydi bir zamanlar göğün gözleri,

Bir ayrı bakardı şu küçücük pencereden bana

Derdini dinlerdim rüzgarın

Fısıldamazdı o zamanlar

Haykırırdı aşkını

Penceremin oyuklarından sızardı odama,

Islık çala çala...

Küçük bir pencereden izliyorum gökyüzünü

Göz alabildiğine yalnız sokaklar

Bir ben varım

Bir de yaşlanmış yıldızlar

Bakışıp duruyoruz gece boyu...

Göğe uzanırdı bir zamanlar renkler

Altında sessizce oynardı bulutlar

Kahkahaları dilini yutmuş hepsinin,

Gülmek ne zamandır sessiz bir eylem?

Onca buluta rağmen nasıl duyarım

Kalbimin detone ritmini...

Küçük bir bedenden izliyorum olan biteni

Gözlerinin önünden yıllar geçmiş

Küçük bir beden...

Kirli duvarlar şahit yalnızca,

Ya da tahta kuruları biliyor beni

Bir ömür oldu göğü izleyeli,

Bir zamanlar maviydi gözleri

O gözlerden ayıramadım ben de gözlerimi

Küçük bir pencereye sığdırdım

Koca bir aşkı...

Şimdilerde daha bir koyu gökyüzü,

Yüz vermiyor bi türlü

Soluk bir bedende

Daha yaşlı bir ben bekliyor onu

Öyle ki ağlasa bile koşamam altında,

Yağmuru arkadaşı sanan bir çocuk gibi...