Kuduz Senfoni

bu gece ölümle geldim sana

sırtıma incitilmiş ömürlü bir kadın

memelerini sürtüyor

bulutların ötesinde bir yılan, kendi kuyruğunu yutuyor

kadının kocaman oluyor göğsü

hücrelerimde ufalanıyor zaman

içim, emilmiş acıya bir cenin gibi kıvrılıyor

tüm çocukların öcüleri ruhuma sürülmüş

hangi çoban onca asır unutmuş ki beni

sisli geceler kokusundan tanıyor ruhumu

ben ordaydım

herşey güzeldi iyiydi ve suçsuz

toprağa değdim , bozuldum

uygar görünmeye çalışan ilkellik

açlıktan öldürmüş masumiyeti

bu dünyanın şeytanlarınca ele geçirilmiş ömürlerden

önce sesler , sonra haklar alınmış

sonra bastırılmış, sonra unutulmuş yıllar

şefkatin duvarlara çarpıldığını gördükçe

şiddetin şehirler arası kurduğu köprülerinde dolaştıkça

olmayan bir güzelliği kaybetmekten korkmuyor insan

ışıkları kapandı kâinatın, uyuyor Tanrılar

kabuslarla büyüttüğüm çıldırışım

ve cehennemden kopma cinnetlerim ürkütücü bir akıntıda

işte, ense kökümden düşen fısıltılarımdan oluşmuş bir karanlıkta

bir ölümlüden çıkan topaç topaç soluğumla

zehirlenmiş bir bedenin atığıyım

gölgemle yer değiştirdim sokaklara tükürmek için

insan kirini gördüm ve zamanın küfünü

sidik kokulu iblisin gülüşünde bekleşen çaresizlikleri de

öfkemden dört bir yana dağılmış çığlıklarım

ve çığlıklarımdan yapılmış yankım

bilinmeyen güçlerin gazabından korkmuyor

ipincecik kalmış çizgiyi takip ederek

hiçliği anlayıp

sustuğum yeri

arıyorum

anlamsızlığın irini kanıma karışmış

çoraklığım ondan

belleğim ateş dağı

güneşi eritmiş kalbimle

ışığı boğulmuş karanlığımla geldim

bütün doğrularımı yamyassı ezdim

bütün kuralların çiğnenmişliğiyle

zifiri bir isyanı yırta yırta geldim

tabanımda kaldı evrenle hesaplaşmanın zıplayışı

kalbin açıktı, yüzün ak

hüzün atığı molozlardan yapılma en çirkinim ben

öylece durdum sessizliğin içinde

dinle , dudaklarımdaki zehrin delilik halini

arsenik bir tene dikilmiş kalaylı kızıllıktaki gözlerin söylediklerini

minareler çanlar inekler nehirler

bana benziyor

kavruluyor

bulanıklaşıyor

çürüyor inancım

mırıltılarım susuz kalmış hayvan hırıltısı

korkuyorum içimdeki vahşiden

ruhum huzur için yanına geldi

al koynuna, ısıt biraz

dudaklarınla su içir

tecrit edilsin tekinsizliğim

kollarında ölmek cezam olsun

ya da karabasanlarımdan çek çıkar

uyandır beni

yaşam bu kadar tatsız değilse

kahvaltıda bal yedir...