Kül

Neyi çok istediysem sonu hüsranla bitti.

Ne kadar çok eksemde çiçekleri bahçeme,

Güneşim çıkmadı, soldular birer birer.

Şimdi şarkılar daha bir başka.

Yüreğimin çatlak duvarından sızıyorlar.

Gözüme yaş olup akıyorlar.

Kendimi sığdıramadım tüten bacaya.

Meğer ne çok acı varmış yaşayacağım.

Meğer ne çok yangın varmış kül olacağım.

Çok yorgunum Allahım,

Göz kapalarımı taşıyamıyorum.

Utancımdan ellerimi açamıyorum göğe.

Kalbim çok sessiz ve soğuk.

Ya bir daha ısıtamazsam.

Aşkım acısı karıştımı bir kez tuvale,

Bir daha nasıl çizebilirim toz pembe hayaller.

Vücudum mu ağırlaşıyor Allahım,

Yoksa kalbimi mi taşıyamıyorum.

Kamburum çıkıyor,

Taşıyamıyorum.