Kül

Sayende düşlerim birer birer küle döndü

Sen aldın her şeyimi geri vermemek üzere.

Sen bana çok gördün küçüçük bir tebessümü

Ve cansız bıraktın bedenimi gittin öylece.

Artık kimselere gülemem alıştım gözyaşına

Dünyam karanlığa gömüldü dayanamam fazlasına

Aşkın alev alev yanarken gittin başkasına

Şimdi ne ateşi kaldı ne külü aşkın fazlasıyla...

Sessiz bir çığlıktın içimde haykıramadığım

Başkasına gönül verip gideceğinden korkardım

Hep seni kendi içimde sessizce yaşadım

Ama sen giderken gözyaşlarıma bile aldırmadın...

Aşkımızın ateşi hiç sönmeyecek derdin ama bak küllerini bile alıp gittin...