Kül Damlası

aklıma

gelmedikçe

hep unuturum

geldikçe de unutmaya çalışırım

daha adımı ezberlemeden buğusuna,

goncasına gül sıçrayan kırmızı bildim hayatı

aşk sandım, yaşanır sandım bir dikenin pıhtısına düşmeden

tuzu

sevmediğimden,

yüzme bilmediğimden

değil akıntımda boğulmam

ağzımdan damlayan kül kadar yangındır içim

bazen bir serçe telaşı, bazen de sapan olasım gelir

bilmediğim beş vakit aşk tek bildiğim ise seni abdestsiz sevişimdir…