Kül Etti

Öyle bir bırakıp gidişin vardı,

Yıktı hayatımı zar etti beni,

Giderken kalbime bıraktın koru,

Yaktı yüreğimi kül etti beni.

Gelenden geçenden izini sordum,

Belki gelir diye hayaller kurdum,

Yıllarca aşkına kafayı yordum,

Yitirdim aklımı del etti beni.

Dayanmadı yürek çıktı gurbete,

Senin için girdim onca zahmete,

Layık değil senin aşkın hürmete,

Attı yadellere el etti beni.

Geceler uzadı, sabah olmadı,

Eşim, dostum, anam, babam kalmadı,

Yaralarım hiçbir tabip sarmadı,

Çoğaldı dertlerim hor etti beni.

Zemheri ayında yaktı sıcağın,

Acep şimdi kimi sarar kucağın,

Nerede bilemem ilin bucağın,

Savurdu yollara kar etti beni.

Hasret acısıyla benliğim yıktın,

Sonunda her zaman sen haklı çıktın,

Söyle be güzelim ne çabuk bıktın,

Bıraktin hasrete kul etti beni.

Yolunu bekledim kapı önünde,

Çiçekler yaptırdım doğumgününde,

Şimdi mutlumusun elin yanında,

Terkedip te gitti har etti beni..

Sensiz bir hayatın kalmadı tadı,

Anılmıyor artık garibin adı,

Ne ağacım kaldı ne de gül dalı,

Göremem bağımı kör etti beni.