Kül İle Ateş

Haz vermiyor geçtiğim sokaklar

Yediklerim, içtiklerim tatmin etmiyor

Kalmadı o eski aşklar,

Küllendi,

Hele ki sen,

Hâyâllerimin kıyısına vururken,

Küllerin üzerinde parçacık oldun...

Duygu dolu yük gemilerini terk etti yolcular

Her bir ses vedanın çığlığı oldu

Küllendi aşkın korkusuz savaşçıları,

Toz hâline dönüşen yürekleri oldu.

Kül ile Ateşin hikâyesidir bu

Külleri bir o yana bir bu yana dağılmış savaşçılarla

Alevler ortasına atılmaya çalışan cesur yüreklerin hikâyesi

Kül ile Ateşin karşılıklı bir savaşıdır bu...

Sen beni küle,

Yüreğimi kışa,

Hâyâllerimi buza çevirdin

Dönüp durduğun yerde düzeni yarınlara değiştin

Sandın ki umutlarımı ölümüne yasa çevirdin

Kül ile Ateşin savaşıdır bu,

Küllendikçe Alevlenebilecek olan bir yüreğin kıpırtısı

Umutlarım yeşerdikçe ben hep sağlam kalacağım

Küllendikçe Alev alacağım

Üstünü örttüm geçmişin

Isındıkça bana döner diye.

Kül ile Ateşin hikâyesidir bu,

Ben küllendikçe alev alacağım,

Sen alev aldıkça yanacaksın...

Eğer ki bir gün küllenirsen,

Parçalarını toplayacağım...