Kül ve Alev

Külden ne çıkardı?

Küllenen bir sevi...

Kül aleve döndü.

Sen deniz gözlerinle,

Dalmayı bilende yani.

Kapıldım gönül sularına...

Külden ne çıkardı?

'Kün 'emri gibiydi.

'Ol 'demişti sanki.

Kül olmuştuk yana yana.

Kül köze,köz aleve

Su da yanardı ,

Kül de yanardı.

Aşkın girizgahında.

Yaradandı yar ve yardımcısı

Ne hazretlik vardı üstümüzde,

Bir Haticelik vardı beklide.

Ki hep helalden yana

Vicdan sızladı sızım sızm

Karşı da duramadım,

Sen bende ,ben sende

Bir dalga sesi gibi

Med ve cezir gibi.

Bir günah,bir sevap

Bir düş,bir gerçek

Bir savaş ,bir barış

Elin ayağın çekildiği zamanlarda

Bir kadın ve bir erkek gibi.

Kırkı geçkin yaş sularında

Bir insanın arzu duyabilecek ,

Kadar genç

Yaşayamıyacak kadar

İnanç boylamında.