Kül Yangını

Umarsızca savurdum küllerimi göklere

Tarumar oldu umut bahçemin çiçekleri

Vefasızlık çiğnedi çarkında tüm hayalleri

Sustum artık gözlerimi şizofren sevgilere

Dünlerim karanlık benim, yarınlarım yok!

Miadını doldurmuş bir fırtınada savruluyorum

Kurşunlarla değil kara gecelerle vuruluyorum

Yarısı elimde, yarısı yüreğimde kanlı bir ok!

Azad ettim ruhumu dün gece insanlık kafesinden

Koparıp kalbimi fırlattım bir denizin obur iştahına

Şarkılara düşmandım, şarkılarla öldüğümden bu yana

Tutuşup yandım bir yangının soğuyan küllerinden?