Küllerim Bile Sen Diye Alevleniyor

Yıllar geçti ayrılığın üzerinden

Ama ben sen gibi bulamadım hala

O zor günleri silebilmek hayatımdan

Güç olsa da başa çıkabildim yokluğunla

Arsız ıssız yalnız geçen akşamlarda

Anıların eşlik ederdi bu deli hasretine

Aradım durdum dünyaya kafa tuttum hatta

Mesafeleri yıktım ama sen yoksun yine

Yüklemi olmayan tek öznelerim kaldı elimde

Adını sayıklamaktan ateşlerim çıktı yine

Arama artık ben gibi bulamazsın dercesine

Küllerim bile alevleniyor yine sen diye

Sensiz karakalem çalıyorum hayatıma.

Her yer karanlık ve bir türlü kavuşamadım aydınlığa...