Külüm Nerede

çok acılar çektim aşkım elinden

anlamadın benim gönül dilimden

tutamadın aşkla iki elimden

yaktın mahşerinde külüm nerede

açardı dalında rengarenk

kayboldu kokuları o ahenk

çekilir mi bu sevda ah çekerek

solan kuruyan gülüm nerede

mutluluk arzusu vardı içimde

kayboldu tükendi bir biçimde

iki damla yaş kalmış avcumda

benim güzel mazim dünüm nerede

uğruna harcadığım yıllarım

eller gülüyorken ben hep ağlarım

yıktın yuvamızı güzel cananım

yiten biten giden ömrüm nerede

develi köyü

pamukkale

denizli