Kumru Gibi

Karanlık geceler de aydınlığımı arıyorum

Her defasın da kendimi yanın da buluyorum

Hayallerini kucaklıyor onlarlarla yaşıyorum

Yokluğuna hiç olmadığı kadar alışıyorum

Sen yoksun

Bu yürek yokluğunda boğulsun

Sen zaten hiç yoktun

Bu akılsız başıma ben dert arıyordum

Hayaller kurup kendimi avutuyor

Sanki sevginle yaşıyordum

Ta ki o gün son gün susmamı istediğin gün anladım

Hatalıydım sana kendimi bu kadar kaptırmamalıydım

Ne beni ne de eşsiz sevgimi haketmedin

Ben bu kadar acımasız olduğunu fark etmedim

Sadece yürekten sevdim

Bir kumru gibi ayrılığı düşünmeden

Niçin kumruları sevdiğimi şimdi anladım ben

Ölseler bile ayrılmazlar sevdiklerinden

Bir başkasıyla yapamazlar onlar

Acsını kalbinde saklayan kanatlı mecnunlar