Kunala

--onsuzluğu asıyorum duvarlarıma üşüyor kunala

masamda hayalden nikotin hüzmeleri

aklımda firar ve şiir

bir imge bir replik

sürgün bir kalem

sancılarımdan tutsağım

sana ben

bütün sokaklar gölge kırığı

sarı lambalarda ay ölüsü

ve yorgun bir gece iç bükey

kaldırımlar suskun ayna

gözlerim ağla ki nar

ellerim kayıp dur bekle

her tren beni getirsin sana

sana dairdir hayat

uyandığımda güneşe sabah

zamana uyak kum ve suizan

aşk ve yağmur

bu mudur rengi sevdanın

düşmüşüm gözlerine gül çekimli

yaralarımdan tanırsın beni...