Kurban

Aşkım kalbimin doğurduğu çocuk...

Aşkım benim İsmail'im!

Ben İbrahim gibi, öz ellerimle

Aşkımı Kurban edeceğim...

Öyle söz verdim.

Aşk beni öldürmeden,

Ben onu öldürmeliyim

Ey nefsim, ey Şeytan!

Ve ey karanlıklarda hayali savrulan sevgili!

Öyle söz verdim.

Kezzap yağmurları

Yağar derinliklerinde ruhumun.

Acının türküsü söylenir içimde duymazsın

Umutlarım devrilir bir bir, tutamam

Bir kır çiçeğinin rüzgârda ürpermesi gibi,

Hışırtılarla dökülür yapraklarım.

Çıplak gövdemden süzülen sular gözyaşlarımdır

Aşk değil, ölüm kalım savaşıdır verdiğim bilirim

Bilmediğim birçok şeyin aksine...

Öyle söz verdim.

Aşk beni öldürmeden,

Ben onu öldürmeliyim

Ellerim neden titriyor?

Kararsızlıklar neden kararım?

Ey bıçak neden bu ihanet?

Kes kurtulayım!

Kesmiyor bıçak aşkımı,

Kesiyor granitleşen bir kalbi.

Bir kalp paramparça!

Değil kan, su bile

Sızmıyor taş parçalarından

Gök gürlemeleri

Derinliklerden gelen uğultular

Rüzgârda savrulan tozlar

Uğuldayan kulağım

Zonklayan beynim

Nedir bu hengâme

Çekilin!

Öyle söz verdim.

Bu aşkı kurban etmeliyim

O beni öldürmeden,

Ben onu öldürmeliyim.