Kurbanlık Kuzulu Koyun Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Kıyan eller ne anlasın sevmeyi, sevgiyi

Ne anlasın duyguyu...

Ne anlasın yaşamın değerini,

İnsanlıktan nasibini almayanlar

Rahmet, bereket,

İbadet

Kan dökmek, can almak mı?

Et yemek mi?

Eğer 'medeniyet' dediğiniz şey buyuysa

Peki, sormazlar mı 'barbarlık nasıl bir şey ?'

Huşuyla tekbir, salâvat getirmek,

Kurbanlık koyunun

Boynuna bıçak tutmak,

İnsanı huzura, mutluluğa, ulviyete ulaştırmaz

Eğer Mevla'nı Allah'ını seviyorsan,

Dünyada akla, bilgiye önem ver.

Bırak masattı, bıçağı

Bırak can almayı,

Bırak kan dökmeyi,

Öldürmeyi ibadet sayma, canlıyı yaşatmaya bak.

Bana aptal bana cahil bana zındık diyen,

Hasta beyinli gafil!

Tanrı Apollon'a sunulan

Kurbanlık insanla,

Cebrail aracılığıyla

İsmail kesilmemesin diye,

Gönderilen kurbanlık koçun akıbeti aynı değil mi?

Derelere, çaylara, denize akan koyu kırmızı kan,

Boynuna bıçak vurduğun,

Kurttan, çakaldan

Kurtulup,

Senden kurtulmayan!

Acı acı meleyen,

Naçar kuzulu mor koyunun kanıdır,

Yeter

Sallama elindeki satırı,

Bu sahne bu manzara bitsin artık,

Tanrıların kana hiç ihtiyacı yok, barbarlığı bırak yeter;

Eşitlik sağlanırsa, yoksullar kalmasa ecri daha büyük olur

27.09.2015

İstanbul