Kurgu

Sokaktasın.

Küçük, zarif ayaklarınla

Karşı kaldırıma geçtin

Beton yığını şehir

Arabalar, otobüsler,

Bisiklete binen çocuklar.

İmkansız ama gerçek

Yolunu kaybetmiş

Bir uç uç böceği konuyor sağ el parmağına

Beni diliyorsun...

Yoruldun.

Bir banka oturuyorsun.

Sekerek gelen bir serçe kuşu

Sana bakıyor.

Tamam, anladım diyorsun

Neyi diyor yanında oturan kadın

Neyi anladın?

Ateş saçan gözlerinle

Kadına sana ne der gibi bakıp

Kalkıyorsun...

Olmayan,

Kaldırımlardaki ayak

Vitrinlerdeki göz izlerimi arıyorsun.

Çiçekçideki bir saksıya takılıyor gözlerin

Benim ağacım diyorsun

Kaç gün, kaç ay, kaç mevsim geçti

Kaçıncı yaprağını vermiştir?

Belki kurumuştur

Belki unutmak için beni

Kesmiştir, söküp atmıştır diye geçiyor içinden

Saklamak için gözyaşlarını

Kara gözlüklerini takıyorsun...

Dönüş yolundasın.

Pencereni gören sokak lambasına yaslandın.

Demedim ama diyorsun

Desem..

Seni bekleyecek kadar sevdim...

İnansa

Günün bir vakti saatinde

Geliverse

İşte geldim dese

Ne yaparım diye geçiyor içinden

Ne yaparım?

Ve

Küçük zarif ayaklarınla

Karşı kaldırıma geçip

Pencerenden sokağa bakıyorsun...