Kurşun Ölüsüne Ağlıyor

ölmek

ölebilmek

bir kahpenin serseri ruhlu kurşunuyla

gün batımında

toprak matemde

bahar çiçek açamaya

küs

bir yanda

zenneler

dansözler

barlar sokağını şenlendiriyor

bir yanda

gidip geliyorsa

ölü yıkayıcıları

mezarcılar

paralı

yol ayrımındaki sucu çocuklar

on sekizinde

bir kız

yirmisinde

bir oğlan

gözlerimizde her gün ölüyor

nefesi karışıyorsa sonsuzluğa

kerpiç evlerin damlarından

gözyaşı damlayacak

kapı önüne

günahsız

yağmurlara karışacak

saf ve duru

bir eylül ikindisinde

kurşun ölüsüne ağlarken

.

.

.

doğurmayın

doğurmayın rahmi olan kız çocuklarını

doğurmasınlar rahmi olan kız çocuklarını

yasaklayın

çocuklar

ölmesin....