Kurumuş Yapraklara Renkler Katan....

ekin yeniği gibiydi bakışların

içi boş bugday taneleri gibiydi

sevgin..

kurumuş ırmak kenarları kalbin

sönük yıldız satırları şiirin..

oysa ben,

bire bin veren bir tohumun

bir adıma yüzbin adım atan

kurumuş yapraklara renkler katan

senin sevdalındım..

soğuk ayaz gecelerine yorgan

sönmüş kömür curuflarında kor ateş

yürüyemediğin yollarda dört nala koşan arap atı

yorulduğunda hiç yorulmayan ayak

aşkıma aşk katan yoldaşındım..

isteseydin, dağları çerçeveleyip resim yapardım

isteseydin, kalbine giden damarlarda

şol ırmaklar gibi akardım

isteseydin, cennetin nurlu gecelerinde

tuanna gibi yağardım

eğer isteseydin, yunus misali yanardım...

ben senin sevdalındım..