Kuşak Sızısı
feleğin imbiğinden geçerken dur'ân zaman
tarihsiz bir sıfata eklemlendi
ve üzeri çizildi sosyali-tenin-
homojen bir derinliğe düştü özlem
çakmak taşından ateşler yaktı kentin ormanında örfi idare terbiyesi
sönmeyecek aşklara su serpti erken yolcular
kuş konmaz darağaçları toprağa batmıştı güneşle bir ay'ağı
boştu ucunda urganları
makbersiz ve küs bir sessizlik vardı adağın suretinde
fırka-i mukaddes bir yaratık peydahlandı göğü delerek
o'rada nöbetçiydi demoklesin kılıcı ve ahtapot elleri
sınırları çiğniyordu boş ağzının çeperinde dişleri
yasların mutlak sahibi vurun hadi 'zencileri'
yüreğinden tutsak kâhyaların//gaibi muallâktaydı efendisi
temeli kazılmış isimsiz anıtlar dehlizine saklanmıştı tanrılar
riyası kârdı ruhların
ki ebesiz doğmuştu kuşaklar
hipnoz sürünmüş yazgıya baş kaldırmak müeyyidesi
ânlık bir özgürlük
ve usunda ölümsüz sürgünlere sevinmek
ve görmeden biteviye linçleri
ve hep iyi hissetmek kendini
yasakladı sana mitomani
aydınlığı görmeyi
çalındı ruhun ve umutlar kesildi
yazık ki !
g'öz bağlı varlığın
kin sandığına kilitli...