Küskün Adam -2
Giren neler götürdü, kavrulmuş yüreğimden,
Hayatın çilesiyle yorulmuş adamım ben.
Sevdalar tövbe etmiş savrulmuş yüreğimden,
Umutları hayali kırılmış adamım ben.
Gözlerime bakarak burda kal deme bana.
Kaç kere ölür insan artık öl deme bana.
Mezarında ağlamam şimdi gel deme bana.
Acılara kedere sarılmış adamım ben.
O gülüşünü zekat, yaşları beste saydım,
Deli dolu gençliğin çağında yasta saydım,
Öldüm öldüm dirildim yine de hasta saydım,
O yalancı yüzlere darılmış adamım ben.
Tohumları düştü, gül açmadı bağımızda,
Baharları aradım kar yağmış dağımızda,
Bize gülmedi kader en güzel çağımızda,
Sevenler ordusundan sürülmüş adamım ben.
Gecenin matemini yıldızlar bürür sandım,
Boynumu büktüm şöyle uzaktan görür sandım,
Tutunca ellerimden ölüme yürür sandım,
Bir sevda kurşunuyla vurulmuş adamım ben.
Zaten şiirin gelişi kendini gösteriyor, Özünde ki hassasiyette aşkın kıymetini ve çektirdiği çileyi dile getiriyor. [Harun'un kaleminden den de çıkınca eser okunmaya lâyık olur. sevgilerimle başarılar dilerim.👍👍👍👑👑