Kuşlara Çocuklara Savaşa ve Barışa Dair

vurmayın vurmayın artık kuşları

barışa tüylerini koklatın

en çok çocukların üstüne yağdı ölümler

secdede hep melekler!

kimyasal bir deneyden farkım yok

ruhum bir deney tüpünde,

yüreğimde yığınların tekliği

bir kara delik sayıyorum varlığımı

ve henüz patlamamış sırlar taşıyorum

bombalardan bir mum alevi

devşirir gibi...

hafızamda çözülmemiş sırlarıyla

itilâf inaçlar

ittifak kırıntısında!

ey uyurken sarındığım oyuncaklar

koruyun beni dünyaların doyumsuz ilencinden!

keşke yuvasına sürülmüş bir mermi

kuş yuvalarını anımsatsa

gagalarıyla taşıdıkları barıştan vurulmasa

- bana bir kuşun kefen parasını verin -

borçluyuz onlara

savaş artığı ruhları gördüğünde

küsmesinler barışa...

ritmi bozulmuş bir dünyanın

nalları arasından

uçurtma uçuran

ölü çocuk cesetleri her yanda

ezgisi yok petrolün,

anne ağıtları dolu dua

elması hatırla,

sömürgelerin yanında rengi kapkara!

umursamıyor insanlığını yitirenler

hümanizm esrarında yağmalıyor

barış saydığı rüyayı

veda akıyor çocuk gülüşleri

misketler yağıyor durmadan üzerlerine!

çok şey var söyleyecek

sızımı azaltacak gökyüzüne,

kuşlardan sûreler gönderen annelerin

oyuncak yüzlü evlatları yanar

oyun parkı bilinen kürede...

ah eteğine tutunduğumuz

rahmet

erken ölen çocukların bedeni

toprağın altında bırakılmayacak kadar

cennet!