Kuzgun

Sokağı olmayan kentin

Siyah kuzgunu..

Yuvasından atılmış

Çocukluğunda yaşlanmış..

Uçurumlara sürgün yüreği

Kanına ayaz vurmuş,

Çığlık düşmüş kanatlarına..

''Uzakların'' siyah kuzgunu

Can kesikleri dolu

Solgun nabzında

Ölesiye sessizliğine konmuş...

Boşluğun ''hiç'' lerine dalgın,

Karaları kıskandıran göz bebekleri..!

Ağıtlara suskun feryatları

Öldürür içimdeki tüm ölümleri..

Ölü dolunayın ''yaşatan'' kederi yürür

Sürgün uçuşlarında..!

Darıyla beslenen yağız güvercinler

Anlamazlar..!

Kuzgunun ıssız nefesini

Hissetmezler..!

Kandan göz yaşlarını..

Gör-e-mezler..!

Çığlıkları boğan kanatlarındaki

Salkım saçak kelebekleri..

Asırları tek günlük,

Sonsuzluğu bir ''an'' lık

Ömründe yüzdüren kelebektir onlar..

Ülkesi olmayan bir mavinin

İlk düşüdür

Sokağı olmayan kentin

Siyah kuzgunu...

kübra..

27.08.2014