Labirent -1-

Karanlığın Felsefesi

Karanlığa doğru yol alıyor günlerimiz

Karanlık içinde bir labirent çıkışı belirsiz

Edgar Allen Poe şiirlerinden birinde esir mişiz gibi

Sanki hala umut varmış ki katran kuzgun tüylerinde

Kanat çırpıyoruz bir çıkış olup olmadığını görmek için

Ama yok, sanki Kafka gibi dönüp duruyoruz şatolarda

Fare kapanına kısmış inliyoruz karanlık rastlantılarda

Hayatlarımız istenmeyen bir misafir tadında

Ve böylece devam ediyor labirent döngüsü

Bilinçsizce bir çıkış yolu arıyoruz veya bir işaret

Gecelerimiz karanlık ve bizi yutarcasına ıssız

Amac bizden kurtulmak ya da bizi yutmak mı

Gece uyanırız uykumuzdan korktuğumuzda...

Kabusunun gölgenin arkasından yükselmesi ile

Bir yoğun buğulu sis mezarlıkların üzerinde...

Suskun//