Lagos

Bulutlar avuçlarımıza değdiğinde

Cam bir balık geçecek gözlerimizden

kırk yapraklı yağmura tutulmuş karanfiller

işgaline karıncaların fısıltıyla ayaklanan sessizliğinde

ipi çekilmiş bir şiirle sökülecek dişlerimiz

cinayet mahalline gidilecek sessizce

sonra ağlanacak cebimizde iki lal boncuğu

çizilen krokinin ortasına üç kırmızı gül konacak

ayrı gecelere bölüneceğiz sonra

ayrı yataklarda aynı düşün yarasında

bir ölü kalkacak yatağında elini tutacak

ellerin bir adamın külüne rüzgarına bulut

üç kuş konacak siyah gözlü kadavrama

ben bozdum gecenin ve yağmurun kafiyesini

düşük yaptı ay kraterlerinden med öldü

Lagos cehennemden kopyalanmış zaman çürüğü

silgisi kaleminden öce biten tanrıların gazabı

ya da alnımın sonsuz labirentinde Da vinci' muamma

insan kemiklerinden cennet yaparken sahabelerine

acaba, çocuk başına kaç martı düşecek ölüme...

gözlerimizden bir bulut geçecek sen doğuracaksın

ilikleyeceğim neşteri kaburgalarıma, sezaryenle yırtılacak göğün rahmi

çatısında yalnızlık sarkan bir sokağın gece bekçisiyken

sözsüz düzeneklerin uzun çizgilerine yazacağım notlarımı

devrik biten cümlelere susan yüklemlerin suçlusu

bir cesedi uzaktan seyretmek gibi gözlerimin içe çöktüğü

kozalakların içindeki orman hayallerim kırılan heykellerin

her hatırlayışta eskitirken yüzümü, yine de bekleyip

susarak dinleyeceğin bir sonen olsun diye us evinin

zaman yok, mekan yok, bir hiçliği kırık bir tarakla-

seni tarayacağım, Pisagor çok ağlayacak buna....

Kendime şehirler aramaktı kuşanılmış bir yalnızlıkla

hangi yağmur göç faslında kuşların arkaik zamanına

hep bir lahza diyorum helezonlar geçerken bir yaranın gözeneklerinden

hangi yüze baksam cüzamlı çizgiler tavan arası sakladığım

her hangi bir elin dokunmasına itirazım oyulan kalbime

çürüyen bir ulumayım her renge uğultu her sese firak

aksak bir ritimle suya yazılmış tüm şiirlerim kül mevsiminde

CC_