Lâl-u Çare
-//
Eceline susamış deli bir alev yükü
Sardı ruh ülkesini, tecritte fizah yandı
Çürüdü söz dillerde, ateşe aktı uyku
Anlatmak lâl-u çare rüyada izah yandı
Dumanı biçti gölge cisme yabancılaştı
Nice hâlden göçerek sırlar hasbihâlleşti
Irmaklarda dağılıp deryalara ulaştı
Damla damla eriyip tenlerde berzah yandı
Yüzde dağıldı hüzün, hasret özlerde küldü
Susuz kalmış köklerde, her diken solmaz güldü
Zihnimin makberinde onmaz feryat döküldü
Çığlık çığlığı boğdu en derinden ah yandı
Tutuştu pencereler perdeler köze döndü
Çöktü asuman sanki yıldızlar bir bir söndü
Yok oldu zümrütten taç tahta baykuşlar kondu
Rez oldu devri âlem bahtı feriştah yandı
Barut kokulu iksir vücut buldu her yerde
En ölümcül zehirler deva sanıldı derde
Yol oldu dağlar taşlar yaban olan her ferde
Hiçlik haritasında şaşkınca seyyah yandı
-n u r e t t i n ÖNDER